Juleczka kończy dziś dokładnie trzy miesiące. Jest to więc dobry moment, by wspomnieć o ulubionych uspokajaczach-usypiaczach naszej Juleczki. Także po to, by posłuchać ewentualnych podpowiedzi innych rodziców, co sami puszczali(ją) swoim małym i większym dzieciom. „Kołysanek” znalazło się w cudzysłowie celowo, gdyż w rzeczywistości nie są to żadne kołysanki. 

…trzymiesięcznej Juleczki
 
Najpierw o samej Juleczce. Przede wszystkim, i to najważniejsze, maleństwo rozwija się zdrowo. Od początku nie było z nią żadnych problemów. Szybciutko rośnie – gdy ktoś z naszych rodziców czy rodzeństwa nie widzi jej choćby tydzień – nie może się nadziwić, że Dzieciątko jest już takie… długie. Jest też bardzo silna. Od niedawna przy niewielkiej pomocy przekręca się już na boczek (gdy ma jasno określony cel i motywację, to wówczas jakakolwiek pomoc jest zbędna). Choć ma dopiero trzy miesiące i do siadania jeszcze sporo czasu, od wczoraj non stop chce podnosić się do siadania. Wystarczy już tylko, by złapała się za dwa wskazujące palce i potrafi z płaskiego leżenia podciągnąć się do pozycji siedzącej.
 
Noce przesypia pięknie. Najczęściej wstaje raz do karmienia (koło 3 lub 4). Ania kładzie ją sobie wtedy koło siebie, chwilę później obie już śpią. I tak śpimy sobie we troje aż do rana (zazwyczaj okolice godziny 8.00), gdy Julka budzi się ponownie. Biorąc pod uwagę, że chodzi spać w okolicach godziny 10 lub 10.30 przesypia noce pięknie. Swoją drogą, to taki tryb ustawił jej się już w trzecim tygodniu życia. Mając ok. 20 dni przespała po raz pierwszy całą noc. Zasnęła koło 10 z hakiem. O 6.40 obudziłem się i z przerażaniem stwierdziłem, że Julka w nocy nie obudziła się ani raz. Byłem przez moment przerażony, że się udusiła. Podbiegłem ją poruszać. Okazało się, że sobie po prostu smacznie śpi.
 
Juleczka jest też bardzo mądrym Dzieciątkiem. Jest bardzo towarzyska, ciągle woła, by ktoś przy niej był i sobie z nią gadał lub się bawił. Dużo mówi – oczywiście po swojemu – i dużo śpiewa – też po swojemu. Gdy się ją podkręca i chwali i bije się brawo lubi powtarzać czynności, które są tak hołubione. Dwa tygodnie temu robiła już nawet coś na kształt „pa, pa”. Kilka razy chwyciła już zabawkę do rączki. Ogólnie lubi chwytać, zwłaszcza lubi prawą rączką podciągać sobie koszulkę do góry, gdy nie ma na sobie śpioszków.
 
No i jest przekochana. Rozdaje uśmiechy na prawo i lewo. Płacze tylko wtedy, gdy rzeczywiście ma powód. Sprawia wrażenie bardzo szczęśliwego dziecka. I chyba taka jest w rzeczywistości.
 
Top ten „kołysanek”-hitów…
 
Parę słów wprowadzenia. Po pierwsze, jeśli puszczamy Juleczce piosenki z Winampa czy YouTube’a nie znaczy to, że się jej nie śpiewa. Wręcz przeciwnie. Tatuś, usypiając, często śpiewa. Mama też od czasu do czasu. Stąd Juleczka wykazuje już teraz chęć do śpiewania. Po drugie, gdy chodzi o poniższe utwory do tej pory Juleczka rzeczywiście usypiała przy nich najlepiej. Nie znaczy to jednak, że Juleczkę kładzie się do łóżeczka i puszcza muzykę. Konieczne jest rytmiczne kołysanie. Stąd w zestawieniu zdecydowana przewaga utworów rytmicznych. Niemal każdy z utworów ma skuteczność usypialności 70-80%. O kolejności poza skutecznością (widzimy przecież, czy Juleczka uspokaja się zaraz po włączaniu, czy potrzebuje więcej czasu itp.) zadecydowała również częstotliwość puszczania utworów. O wyborze hitu numer „1” zdecydowały też względy pozamuzyczne. Rzecz jasna kolejność jest tu najmniej ważna.
 
10. Beethoven, Sonata księżycowa
Jeden z nielicznych utworów spokojnych w zestawieniu. Juleczka usypiała sobie przy nim w pierwszych tygodniach życia. Później przestała tolerować utwory nazbyt spokojne. Od razu się przy nich rozbudza.
 
9. Enya, Only time
Nie jestem fanem muzyki tego typu. Lubię muzykę celtycką, ale zdecydowanie bardziej w wydaniu bardziej korzennym, jak u Loreeny. Niemniej moja żona bardzo lubi te klimaty, stąd Juleczka dawniej sporo przy niej zasypiała.
 
8. Vivaldi, Zima
Z klasyki zdecydowanie najlepiej od początku służył Juleczce Vivaldi. A z Czterech Pór Roku Zima. W ostatnich miesiącach nawet ten utwór jest zbyt spokojny.
 
7. Scorpions, Send me an Angel
Scorpions to bodaj pierwszy zespół, którego słuchałem w dzieciństwie prezentującym naprawdę dobrą jakościowo muzykę. Obok klasyki właśnie ballady rockowe puszczam mojej córce najchętniej. Bo upodobanie do pewnych zespołów warto przekazywać z pokolenia na pokolenie. Ja poznałem Scorpionsów, gdy na czasie był Wind of Change, niemniej Jula zdecydowanie częściej zasypiała przy spokojnym, klimatycznym Send me an Angel
 
6. Enya, Wild child
 
5. Vivaldi, Burza
Ten utwór znalazł się na najwyższym miejscu z muzyki poważnej, przez wzgląd na swoją żywotność.
 
4. Phil Collins, Another day in paradise
 
3. Loreena McKennitt, The Mummers dance
 
2. Lao Che, Zrzuty (z płyty „Powstanie Warszawskie”)
Świetny kawałek, świetnego zespołu. Jest znakomity do kołysania i usypiania ze względu na swój po części wojskowy, rytmiczny charakter oraz synkopowaną recytację. Zasypialność przy „Zrzutach” sięga 100%. I dobrze, bo akurat końcowego fragmentu utworu Julia słuchać nie powinna.
 
1. Chris Rea, Julia
Wyboru nie trzeba wyjaśniać.